Σχολιάζοντας την οικονομική καθημερινότητα

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές και σίγουρα θα αλλάξουν την πορεία της χώρας. Δεν ξέρω άμα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Και δεν ξερω άμα θα πρέπει να κάνω τον τυφλό ή το τρελό. Τυφλός πρέπει να είναι κάποιος άμα βλέπει σημάδια βελτίωσης στα οικονομικά της χώρας. Μπορεί τα σημάδια της κρίσης να γίνονται πιο εμφανή με πολλούς ελεύθερους επαγγελματίες να κλείνουν τις επιχειρήσεις τους αλλά το μέγεθος της αναπροσαρμογής που χρειάζεται μπορεί να έρθει δυστυχώς μόνο με πόνο, πολύ πόνο. Εθελοτυφλεί κάποιος άμα πιστεύει οτι χώρες σαν την Πορτογαλία ή ακόμα και την Ισπανία να δανείζουν την Ελλάδα σε επιτόκια (5%) χαμηλότερα απο ότι δανείζονται οι ίδιες απο τις αγορές. Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη και δεν μπορεί να αναλυθεί με οικονομικά κριτήρια αλλά μόνο με πολιτικά και μόνο ένας προφήτης μπορεί να προβλέψει αυτές τις εξελίξεις. Οποιοδήποτε σενάριο είναι πιθανό και μια πολιτική απόφαση μπορεί να αλλάξει έστω και προσωρινά τις εξελίξεις. Όποιος θεωρεί οτι η χρεωκοπία είναι σίγουρη ουσιαστικά προεξοφλεί την αρνητική στάση της διεθνής κοινότητας. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατι τα κέντρα αποφάσεων που ανακοίνωναν με τυμπανοκρουσίες πριν μόλις ένα μήνα οτι θα βοηθήσουν την Ελλάδα με την πρώτη δυσκολία να την παρατήσουν. Δε μάθανε το μάθημα τους απο την Lehman Brothers; Γενικά παραμένω μπερδεμένος και δεν ξέρω άμα θα πρέπει να πάρω ένα σκύλο τυφλών ή χαρτιά ταρώ.