Σχολιάζοντας την οικονομική καθημερινότητα

Η Ελλάδα έχει πρωτογενές έλλειμμα. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνει πολύ περισσότερα από ότι παράγει. Μέχρι να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα θα πρέπει είτε να μειώσει την κατανάλωση είτε να αυξήσει την παραγωγή της. Η μείωση της κατανάλωσης μπορεί να γίνει πιο άμεσα αφού ελέγχεται από την ίδια την Ελληνική κοινωνία. Αντίθετα η αύξηση της παραγωγής χρειάζεται αρκετό χρόνο για να πραγματοποιηθεί αφού χρειάζεται να πείσουμε τις άλλες κοινωνίες να καταναλώνουν τα δικά μας προϊόντα και υπηρεσίες. Τα μέτρα που έχουν παρθεί από την κυβέρνηση έχουν ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης (κυρίως του δημόσιου τομέα) και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Δεν θέλω να κρίνω σε αυτό το post τα μέτρα που πιστεύω ότι έχουν έλλειμμα φαντασίας. Μέχρι να επιτευχθεί η ανάπτυξη, η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να δανείζεται για να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες των πολιτών της (με κυρίαρχη αυτή της κατανάλωσης των καυσίμων). Για να μπορεί να δανείζεται θα πρέπει να ικανοποιεί τις παλιότερες δανειακές υποχρεώσεις (που δεν είναι θέμα αυτού του post να αναλύσω πως δημιουργήθηκαν).

Ύστερα απο αυτήν την μικρή εισαγωγή με οικονομικά δεδομένα που δεν μπορεί να τα αρνηθεί κανείς, θα ήθελα να σχολιάσω την πρόσφατη ραδιοφωνική εκπομπή του Σκάι Infowar που μεταδόθηκε στις 04/07/10. Στο τέλος της εκπομπής, ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου αναφέρει τα εξής επιχειρήματα γιατι η Ελλάδα θα έχει την ίδια τύχη με την Αργεντινή:

1)Μερικοί υποστηρίζουν οτι η Ελλάδα δεν προσέδεσε το νόμισμα της με ένα άλλο αλλά το αντικατέστησε με ένα άλλο. Έχει όμως αυτό μεγάλη διαφορά όσον αφορά χάραξης αυτόνομης νομισματικής πολιτικής;
2) Είπαν ακόμη οτι απο το 2001 μέχρι σήμερα το ΔΝΤ έμαθε απο τα λάθη του και έχει αλλάξει. Άραγε με αυτή τη διαπίστωση η Λετονία η οποία ακολούθησε τις συμβουλές του οργανισμού και είδε το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατα 18%.
3) Λένε επίσης οτι το Ελληνικό χρέος είναι σε ευρώ και όχι σε ξένο νόμισμα και ως εκ τούτου είναι πιο ασφαλές. Αν θυμόμαστε καλά όμως απο τα φοιτητικά μας χρόνια πιο ασφαλές είναι ένα χρέος που είναι εσωτερικό γιατί είναι εξωτερικό… τρέχα βρες απο που θα σου έρθει;
4) Και τέλος λένε ότι το σε αντίθεση με την Αργεντινή η Ελλάδα έχει ισχυρό τραπεζικό σύστημα και κυρίως λένε οτι θα πετύχει την απαιτούμενη κοινωνική συναίνεση…[ακούγονται γέλια]… αυτό δεν θα το σχολιάσουμε.

Πολύ περιληπτικά θα ήθελα να απαντήσω σε αυτούς τους επικίνδυνους κατά τη γνώμη μου προβληματισμούς:

1) Όχι δεν έχει διαφορά. Αλλά με την νομισματική ένωση συνδέσαμε το οικονομικό μας μέλλον με αυτό των άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Τόσο καιρό αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ζούμε σε μια νιρβάνα που μας χρηματοδοτούσαν και τώρα να κερδίζουμε κάποιον χρόνο επειδή πάλι μας στηρίζουν. Είχα και εγω αμφιβάλει κατα πόσο ήταν σωστό να μπούμε στην Ευρωζώνη. Το λάθος δεν βρισκότανε στην είσοδο μας αλλά στο γεγονός οτι δεν εκμεταλλευτήκαμε το καινούργιο νόμισμα. Να θυμίσω οτι η Κίνα που κατάφερε να γίνει η μεγαλύτερη οικονομική υπερδύναμη των ημερών μας, το κατάφερε κατα ένα μεγάλο βαθμό επειδή συνέδεσε το νόμισμα της με το δολάριο. ‘Ετσι έκανε πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα της. Δεν φταίει το Ευρώ, αλλά το γεγονός οτι δεν καταφέραμε να το εκμεταλλευτούμε.
2) Η Τουρκία αντίστοιχα με την βοήθεια του ΔΝΤ κατάφερε να έχει ένα απο τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης.
3) Πρώτα από ολα ποιος το λέει οτι ένα χρέος είναι ασφαλές. Θα συμφωνήσω ότι είναι άσχετος. Οποιοσδήποτε που χρωστάει θέλει να έχει μη ασφαλές χρέος για να μην χρειάζεται να το ξεπληρώσει. Επιπλέον, το γεγονός οτι το χρέος μας είναι σε ευρώ σημαίνει οτι θα πρέπει να αποπληρωθεί σε αυτό το νόμισμα. Έτσι σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή κατα πάσα περίπτωση το χρέος θα αυξάνεται γεωμετρικά αφού η δραχμή θα χάνει την αξία της κάθε μέρα που περνάει. Οπότε αυτό θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα και θα τινάξει το Χρέος/ ΑΕΠ στα ουράνια. Όμως η χώρα θα πρέπει ακόμα να βγαίνει στις αγορές για να ικανοποιήσει το πρωτογενές έλλειμμα της. Αυτό θα είναι η ταφόπλακα της οικονομίας μας. Αναφορικά με το άμα το χρέος θα πρέπει να είναι εσωτερικό ή εξωτερικό θα συμφωνήσω με τον Άρη ότι σαφώς καλύτερο είναι να είναι εσωτερικό αφού η διαπραγμάτευση είναι πιο εύκολη. Αλλά αναρωτιέμαι ποιος θα το αγόραζε και με τι χρήματα; Τα ταμεία και οι τράπεζες; To κανουν ήδη και για αυτό κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν. Μήπως οι πολίτες; Που θα τα βρούνε αφού καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν.
4) Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω ως προς τι αυτή η ειρωνεία. Φανταστείτε τι θα γινότανε άμα κατάρρεε το τραπεζικό σύστημα και χάναμε όλοι τις καταθέσεις μας.

Καταλήγοντας, θα ήθελα να αναφέρω οτι δεν είμαι ουτε φανατικός υπέρμαχος του Ευρώ, ούτε του ΔΝΤ, ούτε της κυβέρνησης ούτε της εως τώρα οικονομικής πολιτικής. Για καθένα απο αυτά έχω αρκετά αρνητικά να αναφέρω. Όμως, αυτό που ξέρω είναι οτι αυτη την στιγμή η χώρα έχει χρέος σε Ευρώ και βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Οι πολίτικοι (και οι δημοσιογράφοι) θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην πρώτη παράγραφο και μόνο. Αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να δοθούν συγχωροχάρτια. Δεν σημαίνει βέβαια οτι Ευαγγελιστές της δραχμής που “προφητεύουν” τον οικονομικό παράδεισο με την έξοδο απο το ευρώ και την ανατροπή των θεμελίων του συστήματος δεν είναι επικίνδυνοι. Η ανάπτυξη είναι ο μοναδικός μονόδρομος που μπορεί να μας βγάλει απο το βάλτο και δυστυχώς κανείς δεν ασχολείται με αυτό.

Στο post αυτό σκεφτόμουν να του δώσω το τίτλο: “Επειδή έχει άδικο εσυ, εχω δίκιο εγω” αλλά αυτό σκέφτομαι να το κάνω σε ένα άλλο που θα σχολιάζω τη συμπεριφορά των τηλεο- πολιτικών. Παραμένω φανατικός ακροατής του Χατζηστεφάνου και της Ελληνοφρένειας αν και μερικές με το χιούμορ και την αντίθεση μόνο δεν λύνονται τα προβλήματα.

Tην εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε εδώ